Blog

 Piyasalar yeni yıla hızlı bir başlangıç yaptı. Yılın ilk işlem gününde Dolar satıldı, gelişmiş, gelişmekte olan ve gelecekte gelişeceği varsayılan pazarların endeksleri yükseldi, altın, petrol sıçradı. Araştırma kuruluşlarının hedef fiyat beklentileri biraz daha yukarıya çekildi. Dilek ve temenniler faslından sonra gözler yeniden amiral gemisine çevrildi.

Haftalardır gözümüzü dikmiş, ABD borsa endekslerini analiz ediyoruz. Endeksler her geri çekilmenin ardından bir atak daha yapıyor. Aslında yaklaşık iki aydır ne DJI, ne S&P500, ne Russell endeksleri bir yere gidebiliyor. DJI 10500, S&P500 1100 etrafında %2-3′lük bir bantta dalgalanıyor, Russell endeksleri hala Eylül tepeleri ile boğuşuyor. DJT Eylül tepesinin bir kaç puan üzerinde tutunmaya çalışıyor. Sadece Nasdaq endeksi %10 civarı bir yükselişle Eylül-Kasım tepelerini geçti. Buna karşılık boğa psikolojisi coşkunlaştıkça coşkunlaşıyor.

Eylül-Ekim aylarında Boğa/Ayı oranı 2 civarında iken, yılın son haftasında bu oran 3.30′a kadar yükseldi ve yılın ilk işlem günü yaşanan ralli ile bu oran muhtemelen daha da arttı.

Dikkat edilirse, piyasaya yönelik iyimser beklentiler, piyasanın hızının çok ötesinde gidiyor.

Gelelim Dow Jones Sanayi Endeksi’ne. Dalganın kısa vadeli yapısı aylardır karmaşık bir seyirde ilerliyor; Buna karşılık orta vadeli yapısında bir belirsizlik yok. 1929 yılında gelen ilk satış dalgasının ardından ilerleyen düzeltme dalgası ile günümüz arasındaki çarpıcı benzerlik devam ediyor.

1930 yılında, düşüş dalgasına tepkinin en son evresinde piyasa yeniden canlanır gibi olmuş. Aylar boyunca sıkışan 34 günlük ROC göstergesi – ki piyasa hızının değişimini gösterir – çöküşün hemen öncesinde bir “uyumsuzluk tuzağı” oluşturmuş. Endeks 280′den 290′a yükselir ve teknik uyumsuzluk tam bozulurken düşüş dalgası başlamış. Bu dalga 1932 yılının Mayıs ayına kadar devam etmiş ve endeksi 44 seviyesine çekmiş.

2009 yılında 34 günlük ROC göstergesi aynı rotayı izliyor. İlk sıçramanın ardından gösterge 0 seviyesine yaslanarak sıkışıyor. 1930 benzeri, son bir yükseliş çabası ile bir uyumsuzluk tuzağı oluşabilir mi? Belki … Her ne kadar endeks kuvvetli bir teknik dirence dayanmış olsa da, bu dirençten yukarıya doğru bir savrulma ihtimali ortadan kalkmış değil.

Bu grafik, 34 günlük RSI göstergesinde bir elmas formasyonu oluştuğunu gösteriyor. Eğer formasyon aşağıya doğru bir kırılma ile tamamlanırsa, çok sert bir düşüş dalgası kaçınılmaz olacaktır. Bu dalganın endeksi hızla 10,000 seviyesinin altına çekmesi sürpriz olmamalı.

Yükseliş dalgasının iki evresinin farklı karakteri de bir başka unsur. Düzeltmenin ilk evresi, fiyat ekseninde uzayan bir dalga ile tamamlanmıştı. İkinci evrede dalga zaman ekseninde uzadı. İlk evrede üç ayda katedilen mesafe, ikinci evrede ancak 5 ayda geçilebildi. (Böylece iki dalganın süreleri arasında altın oran oluştu.)

DJI endeksinde yükselişin ikinci aşaması için takip ettiğimiz Sonlanan Diyagonal ihtimali artık ortadan kalktı. Kısa vadeli sayımlarımızda artık başka dalga sayım ihtimalleri üzerinde durmamız gerekiyor. Üçlü zigzag sayım hala benim içime sinmiyor.İkili zigzag sayım bana daha mantıklı görünüyor. Bu sayım örneğin yukarıdaki gibi yapılabilir. Bu sayım mantıklı mı? Koskoca bir soru işareti. Çünkü (i) olarak etiketlenen ilerleyen diyagonal gerek uzunluğu, gerekse genişleyen kanal yapısı ile pek rastlanan bir duruma işaret etmiyor. Diğer taraftan endeksin haftalardır boğuştuğu 10,550 seviyesinin önemi bu grafikte açıkça görülüyor. Bu seviyede bir önceki analizde dile getirilen pek çok direncin yanında bir de Lineer (Y)=(W) ile minor dereceli C=A direnci çakışıyor.Olası bir savrulmanın uzayacağı seviye ise yukarıda görülüyor. Bu seviye Logaritmik (Y)=(W) hedefi ile C=1.38xA hedefi. Bu seviyeden aynı zamanda düşüş dalgasının %62′si geçiyor.

Kısa vadeli sayımda ikinci alternatif ise bu. Bu sayımdaki problem de grafik üzerinde ifade edildi. En uzun dalga, hem de bu kadar yukarılara savrulmuş bir hızlı yassı olarak etiketlenen (ii) olabilir mi? Bu sayım, Ağustos’tan beri ilerleyen dalgayı daha düzgün bir kanala oturttuğu için tercih edilebilir gibi duruyor.

Görüldüğü üzere, Temmuz ayından beri ilerleyen dalganın analizinde çok ciddi güçlükler ve sorunlar var. Buna karşılık, endeksin hedef ve direnç bölgelerindeki davranışında hiç bir sürpriz yok. Şu veya bu kalıpla, endeks hedef seviyelere kadar yükseliyor ve bu seviyelerde teknik dinamiğe uygun davranış karakterini gösteriyor. Dalganın nasıl sayılması gerektiği, teknik bir ayrıntıdan ibaret kalıyor. Uzun vadeli dinamikte ise, kısa vadeli belirsizlikler iyice ortadan kalkıyor. DJI tereddütsüz bir OBO oluşturuyor. 2009 yükselişi, formasyonun sağ omzunu oluşturmak üzere ilerliyor. Artık sol omuz tepe bölgesine girdi. Bu bölge, 9,500 ile 11,700 arasında.

Orta-uzun vadeli dinamikte bizi asıl uğraştırması gereken sorular şunlar olmalı:

1. Bu formasyon bozulabilir mi? Bu soruya yanıt ararken, formasyonun bozulması durumunda teknik hedefin 21,000-23,000 bölgesi olduğunu unutmamamız gerekiyor. Balonu o seviyelere kadar şişirebilmek için gerekli olan nefesi bir düşünsenize …

2. Formasyon bozulmaz ve sağ omuz oluşumu başlarsa bu oluşum ne kadar sürebilir? Sol omuz oluşumu 2 sene sürmüştü. Acaba DJI bu sefer de diyelim ki 2010-2011 yıllarını sağ omuz oluşumu ile geçirebilir mi? Yoksa sağ omuz oluşumu biter bitmez çok hızlı bir dönüş mü olur?

Görüldüğü gibi bu sorulara kestirmeden yanıtlar vermek o kadar kolay değil.

Bay Greenspan’in görev süresi bu balonu şişirmeye katkıda bulunmakla geçmişti. Bay Bernanke ise teknik dinamiğin de yardımıyla, patlamış balona tekrar hava üflemesi sayesinde ödüllere boğuldu. Sanırım Bay Bernanke’nin kalan görev süresi, hava üflenmiş patlak balonu uçurmaya çalışarak geçecek. Patlak balon, uçabileceği sınırlara dayandı. Daha yukarıya uçabilmesi için nefesi çok daha kuvvetli bir üfürükçüye ihtiyaç var. Bundan sonra yapılabilecek en iyi şey, balonu mümkün olduğunca havada tutmaya çalışmak görülüyor. Çünkü eğer tutulamazsa hava jet etkisi ile kaçacak ve çakılma kaçınılmaz olacak. Eğer Bay Bernanke balonu OBO’nun sol omzunda olduğu gibi bir süre daha havada tutabilirse, kabak bir sonraki FED Başkanı’nın başında patlayacak. Tutamazsa, Bay Bernanke’nin vay haline !